احتمالاً می‌دانید که برای حفظ سلامت قلب باید تغذیه‌ی سالم داشته باشید، ورزش کنید و عواملی مثل فشار خون بالا را کنترل کنید. اما شاید کمتر به این نکته توجه شده باشد که مغز و سلامت روان هم نقش مهمی در سلامت قلب دارند.

پژوهش‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهد سلامت روانِ ضعیف می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی را افزایش دهد. این موضوع فقط به رفتارها محدود نمی‌شود؛ هرچند افسردگی یا فشار روانی ممکن است باعث کم‌تحرکی، مصرف مواد یا بی‌توجهی به درمان شود، اما برخی مشکلات روانی مستقیماً تغییرات جسمی ایجاد می‌کنند که به قلب آسیب می‌زنند.

استرس مزمن می‌تواند فشار خون را بالا ببرد، جریان خون قلب را کم کند، ریتم ضربان را به‌هم بزند و التهاب بدن را افزایش دهد. حتی شواهد نشان می‌دهد استرس طولانی‌مدت از برخی بحران‌های بزرگ زندگی هم برای قلب مضرتر است. در دوران کرونا نیز موارد نوعی نارسایی قلبی ناشی از استرس شدید، به‌طور چشمگیری افزایش یافت.

تجربه‌های آسیب‌زای کودکی مانند غفلت، آزار یا خشونت خانگی، در بزرگسالی با خطر بالاتر بیماری‌های قلبی و مرگ زودرس مرتبط‌اند؛ به‌طوری‌ که افرادی با چند تجربه‌ی آسیب‌زا، تا دو برابر بیشتر در معرض این بیماری‌ها قرار دارند.

افسردگی رابطه‌ای دوطرفه با بیماری قلبی دارد: هم خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می‌دهد و هم در افراد مبتلا شایع‌تر است. افسردگی حتی پس از سکته‌ی قلبی، خطر حمله‌ی بعدی را بالا می‌برد.

خشم مزمن و انزوا نیز بی‌تأثیر نیستند؛ افراد زودخشم یا کسانی که تنها زندگی می‌کنند، بیشتر در معرض حملات قلبی قرار دارند، در حالی‌که حمایت اجتماعی قوی نقش محافظتی دارد.

با بهبود سلامت روان می‌توان به سلامت قلب هم کمک کرد: کمک گرفتن از متخصص، ایجاد تغییرات کوچک در سبک زندگی، فعال نگه داشتن ذهن، کاهش استرس با روش‌هایی مثل مدیتیشن و خواب کافی.

در نهایت، هرچه برای مغز مفید است، برای قلب هم مفید خواهد بود.

منبع: https://www.health.harvard.edu/